۱- کاهش شدید هزینه، نتیجه عکس دارد.

کاهش هزینه‌ها به زیر حداقل استانداردها، منجر به مارپیچ هزینه-بدهی در آینده می‌شود.

مثال: کاهش هزینه‌های عمومی مثل هزینه‌های سلامت -> بیماری شدیدتر در آینده.

روغن موتور نامرغوب و تعویض دیرتر -> تعمیر موتور خودرو

۲- اولین گام مدیریت هزینه نیست.

اولین گام جهت بهبود تراز مالی فردی، حذف هدررفت‌های مالی است و نه مدیریت هزینه‌ها.

شما زمانی می‌توانید مدیریت هزینه کنید که هدررفت نداشته باشید.

مثال: هزینه‌های غیرضروی کوچک اما تکرار شونده‌ی روزانه یا هزینه‌های اضافی ناشی از خرید بدون اطلاعات.

۳- در مدیریت هزینه‌ها راهکارهای اقتصادی نتیجه بهتری از راهکارهای حسابداری دارد.

رفتار مالی هوشمندانه، حذف انگل‌های مالی، تغییر نگرش و گرایش به رفتارهای عقلانی، توسعه سرمایه انسانی و ارتباطاتی نتیجه‌ی بهتر و فزاینده‌تری دارد.

۴- محور اصلی، افزایش اندازه‌های درآمدی است و نه کاهش اندازه‌های هزینه‌ای.

مثال: با ماهی ۱۰ میلیون تومان درآمد، شما هر چقدر هم هزینه کنید، دهک درآمدی شما تغییری نمی‌کند. ممکن است بهبودی حاصل شود اما جهش خیر.